Mesajlar - Anılar
Dr. Paul Ruskin, öğrencilerine yaşlanmanın psikolojik belirtilerini
öğretirken onlara şu olayı okur :
" Hasta ne
konuşuyor, ne de söylenenleri anlıyor. Bazen saatlerce anlaşılmaz şeyler
geveliyor. Zaman, yer ya da kişi kavramı yok. Yalnız, nasıl oluyorsa,
kendi adı söylendiğinde tepki veriyor. Son altı aydır onun yanındayım,
ne görünüşü için bir çaba sarf ediyor ne de bakım yapılırken yardımcı
oluyor. Onu hep başkaları besliyor, yıkıyor ve giydiriyor. Dişleri
yok, yiyeceklerin püre halinde verilmesi gerekiyor. Gömleği salyalarından
dolayı sürekli leke içinde. Yürümüyor. Uykusu sürekli düzensiz. Gece
yarısı uyanıp çığlıklarıyla herkesi uyandırıyor. Çoğu zaman mutlu
ve sevecen, fakat bazen ortada bir sebep yokken sinirleniyor. Biri
gelip onu yatıştırana kadar da feryat figan bağırıyor."
Bu olayı okuduktan sonra, Ruskin öğrencilerine
böyle birinin bakımını üstlenmek isteyip istemediklerini sorar. Öğrenciler
bunu yapamayacaklarını söylerler. Ruskin, kendisinin bunu büyük bir
zevkle yaptığını ve onların da yapması gerektiğini söyleyince öğrenciler
şaşırırlar.
Daha sonra Ruskin hastanın fotoğrafını dolaştırmaya başlar.
Fotoğraftaki doktorun altı aylık kızıdır.
>> Yazılmış anıları okumak için tıklayın
|
