Karaciğer Transplantasyonu İçin Alıcı Seçiminde Tartışmalı Durumlar

Kronik Hepatit C ( HCV ) infeksiyonu : HCV, hepatitler arasında en sık olarak karaciğer transplantasyonu endikasyonu doğuran ve aynı zamanda da en fazla allograft kaybına neden olan hastalıktır. Posttransplant HCV infeksiyonunun olumsuz seyri iyi bilindiğinden HCV (+) donörlerin organlarının kullanılmasından kaçınmakta yarar olacağı açıktır; buna rağmen günümüzdeki yoğun organ sıkıntısı nedeniyle pek çok merkezde HCV (+) donörler, özellikle ileri hastalık endikasyonlarında red edilmemektedir.

Alkolik Hastalar : Son yıllarda karaciğer transplantasyonu yapılan alkolik sirozluların sayısı giderek artmaktadır. Yapılan çalışmalar ortaya koymuştur ki transplantasyon sonrası, alkolik olan ve olmayan hastalar arasında ölüm oranı bakımından bir fark yoktur. Önemli olan kimin alkolden uzak durabileceğinin doğru olarak saptanmasıdır. Ameliyat öncesi hastanın kısa süre alkol yasağına uyması, daha sonra uzun süre uyacağı anlamına gelmez. Alkoliklerde transplantasyon sonuçları iyi görünmekle birlikte graft seyirlerinin değerlendirilmesi için uzun süreli çalışmalara ihtiyaç vardır.

Fulminan hepatik yetmezlik : Transplantasyon fulminan hepatik yetmezliğin tedavisinde yeni ufukların açılmasını sağlamıştır. Bu durumda en büyük sorumluluk gastroenteroloji / hepatoloji uzmanına düşecektir. İzleyen uzman hangi hastanın spontan iyileşeceğine, hangi hastanın transplant merkezine gönderilmesi gerektiğine çabuk karar vermek zorunda kalacaktır. İlaç ve toksinlerle ağır hepatik yetmezlik gelişen, fulminan B, C, D hepatiti olan, çocukluk ve yaşlılık çağındaki şiddetli koagülopatili hastalar acil transplantasyon kapsamına alınmalı ve hızla transplantasyon merkezine nakledilmelidirler.

Hepatit B : Post - Hepatit B sirozu olan hastalarda karaciğer transplantasyonu sonrasında aktif infeksiyon rekürrensine sık rastlanır. İmmün yeterliliği olan kronik hepatit B hastasının ileri derecede karaciğer yetmezliği tablosuna girmesi için genelde 10 - 20 yıl gerektiği bilinmektedir. Hepatit B hastalarında transplantasyon endikasyonu koyarken çok seçici davranmalı ve HBV DNA replikasyonu olup olmadığı belirlenmelidir.

Malign hastalıklar : Karaciğer transplantasyonu, Evre I veya II hapatosellüler karsinoma veya hemanjiyoendotelyoma ile karaciğere metastatik nöroendokrin bazı tümörler için kabul edilebilir bir tedavi seçeneğidir.
Sözü edilen malign hastalıklarda transplantasyon sonrası iki yıllık yaşam oranı % 60 olup, fulminan hepatik yetmezlik için yapılan transplantasyon sonrasındaki oranla aynıdır. Buna rağmen günümüzde çoğu merkezde öncelik malign hastalığı olmayan hastalara verilmektedir.